yalnız gece

Zihnimi infaz eden düşünceler,

Tıngırtılar karanlıkta uykumu kaçıran,

Gördüklerimi bölen yanılsama,

Bu uğultular kulaklarımı dolduran;

Hepsi yalnızlıktan...

Zinciri boşanmış yarasalar

Çarpar durur beynimin kayalıklarına.

Dallarda esen bu soğuk rüzgar,

Bir ürperti dokundurur yanaklarına

Gecenin yalnız çocuğunun.

Fısıltılarla parçalanan rüyalar,

Gözlerime kan yürüten uykusuzluk...

Yıldızsız gecelerde inen buhar,

Gırtlağıma düğümlenen susuzluk;

Hepsi yalnızlıktan...

zamanın çırakları

Bizler zamanın çömezleriyiz;

Koşalım derken geç kalırız yaşamaya,

Yavaşlasak kaybederiz ömür denen gemiyi.

Bizler zamanın çıraklarıyız,

Tutmasını hiç öğrenemedik saatleri.

Ruhumuz şeffaftır; temizdir, kirlidir...

Ne memnun oluruz doğduğumuza

Ne toprağa dönmesini biliriz.

Bizler çıraklarıyız devinen zamanın,

Yaratılmışların en nankörleriyiz!..

karanlık çağ ozanları

Yalnızlık damarlarımda dolaşan yılan,

Etimi lime lime kemiren şirpençe!

Kurdun kuzuya diş geçirmesi,

Yılanın akıtması zehrini sessizce,

Bu beynimden ruhuma yayılan işkence!..

Buruşmuş sayfalarında alın yazımın,

Şiirlerini kazısın karanlık çağ ozanları.

Ölüm korkutur kimisini yaşamaktan,

Kimisinin canını alır bu kalp ağrısı;

Yalnızlıksa benim ruhumu oyar derinden derine...