Beynimizde yeni dünyalar yaratıyoruz,
Tanrı olmak istiyoruz aslında.
Sonra düşünce çukurların en
derinine,
İnsan olduğumuzu hatırlıyoruz...
Hangi dilde söylersen söyle yalan
yalandır.
İftiraların cehenneminde doğduk
istemsiz.
Kafamıza geçirdik şapka gibi
kibrimizi,
Yattık altına yalan dünyanın,
sitemsiz...
Gözlerimizle yeni ufuklar çiziyoruz,
Martılar yolluyoruz yeni
seferlerimize.
Saplıyoruz haçı gururumuzun bağrına,
Destanlar düzüyoruz müstemleke
zaferlerimize.
Kim için doğduk, ne için yaşıyoruz?
Eşkıyalar mı çaldı o parlak
şerefimizi!..
Gırtlağımızdan aşağı iniyor bir
kor alev,
Temizlesin şimdi cehennem
çirkefimizi!..
... Düşünce çukurların en
derinine,
İnsan olduğumuzu hatırlıyoruz...
