tenhalık

Yalnızlık kaderin altın tacıdır,

Onu takan yükselir ruhun şahikasına.

Hiç ummadığım bir anda doğdum,

Hiç ummadığım bir anda yazılır adım

Ölümün mazbatasına...

Bir ronindir ruhum yersiz yurtsuz,

Bir yere demir atamaz sürüklenen kayık...

Ne zamandır tutuldu da dilim

Konuşmaya başladı gümüş saplı kalem;

Kalemimde mürekkep kokulu şakayık...

Hayırsız akşamlarda unuttum evimi,

Uykularım en ağır karabasanlarım.

Öldüğümde pirinç tarlalarına gömün beni,

Doğunun yağmurlarıyla yıkayın;

Kuşlar olsun ardımdan dua okuyanlarım.

denizce

Vapurları kovalayan martılar,

Sanma ki sevdalıdır kaptanına.

Onların sevdası deniz ve tuz;

Onların sevdası gökte uçmaya.

Armadalar çürüttüm rıhtımımda,

Hiç demir almadı alaca yüreğim.

Karanlık denizlerde efsaneler,

Düşler ayıkladı görünmez eleğim.

Kıyıları düşünmez dalgalar,

Dalgaları beklemez dalgakıran.

Sevda öyküsü arama gecede,

Yalnızlıktır karanlıkta bağıran.

Ve sen, demir atmış bekleyen güz,

Gözlerimi oymaya niyetli diken!

Denizler soğutsun kopkoyu kinini,

Çünkü ben ölmem Azrailimsen!..

dağlar

resim: akira kurosawa

Biz aynı değiliz seninle,

Aramızda kocaman bir vadi var;

İkimiz iki başı dumanlı dağ...

Karlar alsın götürsün kirimizi,

Biz yine konuşmayalım, susalım.

Sen bir zirvede, ben bir zirvede,

İkimiz iki yalçın, aşılmaz dağ...

Kulaklarımda yaşamın ve ölümün uğultusu,

Gözlerim göç eden kuşları arar.

Sen Fuji Dağı'sın, bense Ağrı,

İkimiz iki yapayalnız dağ...

damarımdaki tanrı

Kınındaki kılıç kadar çaresizdi gözleri;

Sarı bir ışıkla parlayan saçlarında

Kopacak fırtınanın şafağını gördüm.

Omuzlarımda bu ilk zaferin aslanları,

Doğduğum gibiyim, çırılçıplak...

Işığı emmiş ayna gibi alnında

Gelenlerin ve gidenlerin kervanını gördüm.

Secdelerimi bozan dağınıklık,

Dualarımı unutturan günah avcısı...

Yeşil derinliklerinde haykıran

Sonsuz yollarında sonsuz yolcular gördüm.

Çocuk uykularımın eşiğinde,

Uzak diyarların bin bir masalı.

Bin kere varmış ve bin kere yokmuşlarda,

Yokuşların sonsuz inişlerini gördüm.

kimono

Bana bir hayal ver gökyüzü,

Yaşamayı beklemek için bir sebep.

Güneşten dantellerini sarkıt düze

Ve dursun sesinle yelkovan ile akrep.

Sabahın ilk ışıklarının serinliği,

Uyku mahmurluğundan uyanışlarda;

Kimonosunun yakasından görünen

Bir tutam beyaz teniyle Japonya...

Bana bir hayal ver gökyüzü,

Seheri beklemek için bir neden.

Rüyalarda geçti günahsız ömrümüz,

Uyanıklık nedir hiç bilmeden.

fısıltı

Ben kimsenin inanmadığı bir çocuğum;

Doğmadan büyümüş, var olmadan ölmüş hiç...

Dağlar filozofça fısıldar bana: Dünya

Şerefli birkaç ölü, yaşayan milyon piç!..

AltayHan _ 2014

sual

Bazı şeylere gökyüzü yetmez,

Toprağın altında doyar insanoğlu.

Ben hep küçüktüm; fark etmedim, fark etmediler...

Ve ben gözlerimi açarken geceyarısı

Bir Orhan Veli mısrası okundu kulağıma.

Âminlerle geçti sürre alayları önümden;

Cübbeleri ciğer kırmızısı, yeşil, beyaz...

Ben yağmur altlarında bekledim güneşin doğmasını,

Gözlerimi yumdum ve bekledim sabahı,

Ve Neyzen nefes verdi ilk seherin sûruna.

Taze ölüler ekilirken savaş meydanlarına,

Düşmanımdan medet umdum uykularımda ben.

Bir sabah gözümü açamazsam diye

Aydınlıklar biriktirdim güneşten ödünç...

Ve bir şair gibi ölmeyi diledim mısralarımda.