biz insanlar

Beynimizde yeni dünyalar yaratıyoruz,

Tanrı olmak istiyoruz aslında.

Sonra düşünce çukurların en derinine,

İnsan olduğumuzu hatırlıyoruz...

Hangi dilde söylersen söyle yalan yalandır.

İftiraların cehenneminde doğduk istemsiz.

Kafamıza geçirdik şapka gibi kibrimizi,

Yattık altına yalan dünyanın, sitemsiz...

Gözlerimizle yeni ufuklar çiziyoruz,

Martılar yolluyoruz yeni seferlerimize.

Saplıyoruz haçı gururumuzun bağrına,

Destanlar düzüyoruz müstemleke zaferlerimize.

Kim için doğduk, ne için yaşıyoruz?

Eşkıyalar mı çaldı o parlak şerefimizi!..

Gırtlağımızdan aşağı iniyor bir kor alev,

Temizlesin şimdi cehennem çirkefimizi!..

... Düşünce çukurların en derinine,

İnsan olduğumuzu hatırlıyoruz...