hasat uykusu

Ellerimde geçmeyen pas kokusu

Ve kalbimde demir soğukluğunda sesin:

Yetti diyorsun, yetti!..

Kimsin, kimimsin; bilmiyorum,

Ama kulaklarımda o gıcırtılı sesin:

Gitti diyorsun, gitti!..

Zalim rüzgarların savurduğu damlalar,

Dövsün penceremi kurşunlar gibi.

Gece vakti; görmeyeyim diyorum,

Duymayayım diyorum,

Ama sesin:

Bitti diyorsun, bitti!..

Ben hiç düşünmedim solmayı,

İnsan toprağından koparılmak istemezmiş.

Beni bahçemden yolan o ellerin,

Haber veriyor ölümün orak sezonunu.

Bir dakikacık olsun dilenirken Azrail'den, sesin:

Şimdi diyorsun, şimdi!..