6. Vehbi Cem Aşkun Şiir Yarışması (2015)
Mansiyon Ödülü
Sonsuz zamana düşüyor yağmur damlaları,
Kahramanların ve korkakların kemiklerini ıslatıyor...
Bu taşlar kimin başına dikilmiş?
Toprağın çatlakları hangi ölüyü gösterir?
Mezarda koku alamaz cesetler;
Peki bu çiçekler kimler için dikilmiş?
Parlak değil aynalar, ışıklı değil,
Gençliği geride kalmış çoktan ahşap evlerin...
Arnavut kaldırımlı bu sokaklarda yürüyen,
Serserilerdir artık, soylu bir çift at değil...
Siyah beyaz resimlerde ne bulduk?
Ne aradığını bilmeyen başıboş fotoğrafçı...
Girdaplar içinde dönüp duran geçmiş;
Sende en tatlı bir yalan bulduk!..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder