Bazı şeylere gökyüzü yetmez,
Toprağın altında doyar insanoğlu.
Ben hep küçüktüm; fark etmedim,
fark etmediler...
Ve ben gözlerimi açarken geceyarısı
Bir Orhan Veli mısrası okundu
kulağıma.
Âminlerle geçti sürre alayları
önümden;
Cübbeleri ciğer kırmızısı, yeşil,
beyaz...
Ben yağmur altlarında bekledim
güneşin doğmasını,
Gözlerimi yumdum ve bekledim sabahı,
Ve Neyzen nefes verdi ilk seherin
sûruna.
Taze ölüler ekilirken savaş
meydanlarına,
Düşmanımdan medet umdum uykularımda
ben.
Bir sabah gözümü açamazsam diye
Aydınlıklar biriktirdim güneşten
ödünç...
Ve bir şair gibi ölmeyi diledim
mısralarımda.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder