Sessizce geç arkadaş kapının önünden,
Pencereler bile duymasın...
Elindeki bayrağı daha yükseğe tut
Ve ıssızlığını da götür yanında.
Sessizce yürü kahpe sokaklardan;
Kaldırımlar seni gammazlamasın.
Gece vakti devriyeler gibi peşinden,
Can alıcı o rüzgar uğuldasın.
Yaşını gösterme sokak lambalarına,
Adını söyleme renksiz duvarlara;
Kanının rengini bilmesin sokak köpekleri...
Ayağını sürüdüğün yerlere bak;
Kim bilir kimler geçti buralardan,
Kimler indi yokuştan aşağılara...
Sessizce geç arkadaş, kulaklar duymasın,
Gözler görmesin pantolonunun rengini.
Yırtık pabuçların yalasın kaldırımları.
Söyleme derdini gecenin boşluğuna;
Herkes kendi içinde yaşıyor cehennemini...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder