mermi ve kan

İnsanlar ölüyor rotasız mermilerle,

Gözlerinde avuç dolusu kan rengi yaş...

Kutuplarda yıldızlar söndü yönsüzlükten,

Şeytan en karanlık çağı kurdu demirle

Ve güneşi söndürdü yavaş yavaş...

Buram buram ekmek kokar açlığım neden?

Neden gözlerim korkar sağır karanlıktan?

Saklamayın çığlıklarınızı, çıkarın;

Atın gökyüzüne bu açık pencereden,

Çıkarın altın iğnenizi samanlıktan...

Süzülüyor uykularda bozkır gözlerin,

Rüyalarda buluşuyor nehirlerimiz.

Uzak nağmelerde kan, burunlarda barut;

Korkuya ihtiyacı olmayan sözlerin,

Korkusuz ve sözsüz askerleriyiz...