Toplanmış gözlerinin akında korku,
Sokak ve yıldızsız gece saatleri...
Burnunun ucunda toplanmış karanlık,
Siyah bir buz tutmuş sanki göğü yeri.
Biriktirdiğin hatıralar, çağlayan
İnsan selleri arasında kaybolur.
Sert bir düşüş, sonrası unutulmuşluk,
Sonrası bir sarhoşluk, sonrası dumur...
Yaslanmış mezar taşına bir hayalet,
Geçip giden zamana lanet ediyor.
Aklını bağladığın küflü kitaplık,
Raflarında sana merhamet ediyor...
Geceyi düşün; kimsesiz rüzgarlar ki
Yazılmış bir şiir yalnızlık üstüne...
Lambaların söndüğü o saatlerde,
Yarasalar tüner yalnızlık büstüne.
Ocak 2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder