Bir pir-i fani vardı gözleri yaşlı,
Nerede o eski ölümler derdi;
Yumuşak toprakta huzur arardık...
Huzur kalmadı tarlasında ölümün,
Kabirde olsun rahat bırakın kemiklerimi!..
Uzak Asya'dan gelen göç katarları gibi,
Gelmesin gözleri nemsiz menfaat alayları!..
Beni yüreğimin kabrinde rahat bırakın,
Bırakın uyusun gözlerim karanlıkta.
Ellerinde çiçeklerle sanki hak etmiş gibi,
Gelmesin başları dertsiz menfaat alayları!..
Bir isimsiz vardı sanki, hatırlar gibiyim,
Beyaz saçlarından maziye bakar gibiyim...
O pir-i fani vardı gözleri yaşlı,
Ölmeden daha ölüm yatağını hazırladı...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder