Herkes uyuduktan sonra
başlar gece;
Karanlık, yarasaların
emzirdiği...
Hangi kuyudan gelir
sesler, en derin
Rüyalarımızı bölen bu
bilmece?
Her neyimiz varsa gömelim
yastığa,
Unutalım uyanarak dün ne
olmuş...
Dolunay bile yırtamasın
perdeyi,
Sakinleşsin küreyi
taşıyan boğa.
Ağaçlar eğilmiş
toprağa dertleşir,
Açarlar belki de sessizce
kum falı.
Başladı bile yıldızlar
taşlaşmaya...
Bacalar büzülmüş
soğuktan, dumanlı...
Duvarlar yer yer
çatlaklarla bezeli.
Şehir soğukta başladı
uyuşmaya...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder